Een antrumperforatie (oro-antrale communicatie, open antrum) is een verbinding tussen de mondholte en de kaakholte. De kaakholte (ook wel antrum en sinus maxillaris genoemd) is hetzelfde als de neusbijholte en ligt in de bovenkaak, tussen de neus en de wang. Normaal is er geen verbinding, maar bij het trekken van een kies in de bovenkaak ontstaat er weleens een gat, omdat de wortel van de kies soms in de holte uitsteekt en dan als een stop uit de badkuip meegetrokken wordt. Een open antrum moet gesloten worden, omdat anders het antrum kan ontsteken.
Na het trekken van een kies in de bovenkaak, maar soms ook verder naar voren (zelfs bij een hoektand is het mogelijk), kan een opening ontstaan. Dat merk je door voorzichtig op de neus te blazen, terwijl je hem dichtknijpt. In het geval van een antrumperforatie hoor je een sissend geluid van de ontsnappende lucht via de neus, naar de kaakholte en uiteindelijk naar de mond. Je kunt het ook bij toeval ontdekken, indien het drinken van vloeistof via de mond en de kaakholte in de neus terechtkomt. Soms merk je echter alleen dat de wond van de getrokken kies niet goed geneest of dat de kaakholte ontstoken is. Er kan dan meer snot komen uit de neus aan de kant waar de kies getrokken is. In een dergelijk geval is het nodig contact te zoeken met de mond-, kaak- en aangezichtschirurg (MKA-chirurg).
Wanneer de antrumperforatie direct na het trekken ontdekt wordt, wordt hij meestal direct dichtgemaakt door het met tandvlees te bedekken. Dat gebeurt terwijl het gebied nog verdoofd is van het trekken.
Wanneer de antrumperforatie pas later ontdekt wordt, is de kaakholte soms al ontstoken en moet deze dan eerst schoon worden. Dit gebeurt door de kaakholte dagelijks te spoelen, soms in combinatie met antibiotica. Na ongeveer een week is de ontsteking rustig en kan het tandvlees over het gat gehecht worden met eenzelfde soort verdoving als bij het trekken van de kies.
Zolang de verdoving werkt kan eten en drinken lastig zijn en wordt dit dus afgeraden. De eerste dag is het raadzaam de mond niet te spoelen om het bloedstolsel de kans te geven te hechten. Wel kunt u drinken en tandenpoetsen.
U moet rekenen op vijf tot zeven dagen klachten. De klachten bestaan uit zwelling, beperkte mondopening en pijn, die met pijnstillers bestreden kan worden. U krijgt hiervoor een recept of een advies mee. De zwelling kan flink zijn en is meestal maximaal op de tweede of derde dag.
Het bloedstolsel lost een beetje op in het speeksel en dus zit er vaak een sliertje bloed in het speeksel wanneer u dit uitspuwt. Dat is normaal. Indien de mond volloopt met bloed of gelatineachtige donkerrode stolsels in de mond ontstaan, is er sprake van een nabloeding en is advies van de MKA-chirurg gewenst. U mag één tot twee weken geen druk op de neus zetten om de wond niet onnodig te belasten. U mag dus niet snuiten (neus “ophalen” mag wel), een blaasinstrument bespelen of persen. Na een week is de wond stevig genoeg.
Het is belangrijk dat u juiste en duidelijke informatie krijgt. Heeft u na het gesprek met uw specialist of na het lezen van deze patiënteninformatie nog vragen, stel deze dan gerust. Schrijf uw vragen van tevoren op, zodat u niets vergeet.